26 juni 2016 – Omdat het programma Spijkers met Koppen in de zomermaanden stilligt, presenteert Dolf Jansen de zomershow Twee aan Zee live vanaf het strand voor NPO Radio 2. Dankzij een gouden tip en aanbeveling van cabaretier Hans Sibbel (Lebbis) – die regelmatig met Jeroen meevloog – kwam de redactie bij Jeroen uit. Wat volgde was een zogenaamde "toevallige" ontmoeting op het strand waarbij Jeroen aanschuift voor een vlijmscherp, humoristisch én diepgaand interview over zijn pas verschenen boek Ik kan vliegen.

Luister naar het interview

---

Transcriptie van het radio-interview

Dolf Jansen: ...naar Radio 2, gelukkig maar. Twee aan Zee. Ik ben nu weer één aan Zee, want Pieter is iets met vis en roken en zo. Toevallige ontmoetingen zijn altijd mogelijk op het strand. Ik ben even aangeschoven bij u. Wie bent u?

Jeroen Komen: Ik heet Jeroen Komen.

Dolf Jansen: Jeroen Komen. Aan het uitwaaien?

Jeroen Komen: Ja, even genieten van het uitzicht. Ik hou van ver kunnen kijken.

Dolf Jansen: Van ver kunnen kijken?

Jeroen Komen: Ja, dat vind ik altijd heerlijk. Een beetje overzicht te hebben. Normaal gesproken probeer ik dat een stukje te gaan vliegen. Dus dan zie ik van boven waar ik allemaal heen kan kijken. Maar de wolken hangen vandaag zo laag. Je had het over de brandende zon, maar nu even niet.

Dolf Jansen: Even niet, hè?

Jeroen Komen: Nee, dus dan moet ik zelf ook bij de grond blijven.

Dolf Jansen: En je zegt: ik wil het liefst van boven kijken. Ik heb net met Hans Klok geprobeerd om een vlieger in elkaar te zetten, wat een kansloze operatie was. En dat lag zeker niet aan Hans Klok. Hoe vlieg jij?

Jeroen Komen: Niet met een vlieger, ook niet met een drone. Ik heb het geluk dat ik een heel klein propellervliegtuigje heb. Er kunnen twee mensen in. En dan start ik de motor, en dan maak ik vaart op de startbaan van vliegveld Hilversum en dan ga ik zo de lucht in. En dan zie ik Nederland van boven.

Dolf Jansen: Jij hebt een vliegtuig gekocht?

Jeroen Komen: Ja, klopt. Ja, ik heb een vliegtuig gekocht.

Dolf Jansen: Dat doet niet zomaar iedereen.

Jeroen Komen: Nee, nee. Er zijn niet heel veel mensen die dat geluk hebben gehad. Zo'n vliegtuigje kwam een keer op mijn pad. Ik had mijn vliegbrevet al een aantal jaren, als hobby, en ik was ook ondernemer, ik had een eigen bedrijf. En toen ik meer tijd kreeg, omdat het bedrijf wel uit zichzelf draaide, toen dacht ik: ik wil wel wat meer gaan vliegen. En dan is het toch handig om een vliegtuigje te kopen in plaats van steeds te huren. Want dan kun je ook wat verder weg. En toevallige had ik een keer een passagier bij me die wist een zelfgebouwd vliegtuigje te koop.

Dolf Jansen: Zelfgebouwd?

Jeroen Komen: Helemaal zelfgebouwd. Amateur-vliegtuigbouw heet dat. En daar durfde ik inderdaad eerst ook niet meteen aan te branden, want dat klinkt wat eng. Maar toen ging ik kijken en erover lezen, en toen bleek het eigenlijk een prima veilig vliegtuig te zijn. Met goede eigenschappen en een mooie prijs. Dus dat heb ik gekocht.

Dolf Jansen: Van de bouwer? Van de vorige vlieger?

Jeroen Komen: Ja, niet helemaal. Want die arme bouwer was ondertussen overleden, en zijn weduwe had het vliegtuig dus geërfd. Het stond in een hangar in Lelystad en zij kon er niet mee vliegen. En ze zocht een goede opvolger, een goede eigenaar voor het troetelkindje van het zelfgebouwde vliegtuig.

Dolf Jansen: Zij wilden het niet zomaar aan iedereen verkopen?

Jeroen Komen: Zeker niet. Nee, dat was voor haar een hele emotionele verkoop. En voor mij een hele eer om het te mogen kopen van iemand die met zoveel passie zo'n klein vliegtuig heeft gebouwd. Alle schroefjes, alle onderdelen, alle draadjes... en dan zo'n eerste vlucht, dat heeft hij allemaal gedaan. Vijf, zes jaar lang aan gebouwd.

Dolf Jansen: Als jij vliegt, je kijkt naar beneden – wat me op zich redelijk logisch en veilig lijkt – ben je op zoek naar vrijheid, ruimte? Waar ben je naar op zoek?

Jeroen Komen: Vrijheid is inderdaad superbelangrijk voor me. En ik hou er ook van om de gebaande paden letterlijk te vermijden. Wat op een vliegtuig ook wel verstandig is.

Dolf Jansen: Er zijn niet zoveel paden, dus dat scheelt, ja.

Jeroen Komen: Dus ik hoorde je net iets over festivals en dan denk ik: oh ja, leuk! Als ik van een festival weet ergens in Europa, dan kan ik er gewoon met mijn eigen vliegtuigje naartoe. Ga ik daar mooie foto's maken en dan vlieg ik weer terug. Dan zit ik niet vast aan die Ryanairs en onmogelijke instaptijden, en dan kan ik gewoon gaan wanneer ik zin heb. Minstens het weer goed is.

Dolf Jansen: Ik zag twee weken geleden Iron Maiden, die kwamen gewoon met hun eigen vliegtuig. Ik heb de foto ook gezien daarvan.

Jeroen Komen: Ja, dat is een groot vliegtuig wat ook door de wolken mag vliegen en in het donker. Die moeten dus ook op hele grote vliegvelden landen. Het leuke van mijn kleine propellervliegtuigje is dat ik op de kleinste vliegveldjes in heel Europa – er zijn er wel 10.000 van – kan landen. Grasveldjes waar vaak niemand aanwezig is. Dan parkeer je het vliegtuig, dan ga je liftend het dorp in. Dan ga ik vaak met mensen thuis couchsurfen om de nacht door te kunnen brengen, en de dag erop vlieg ik weer verder.

Dolf Jansen: Maak je foto's, maak je beeld?

Jeroen Komen: Ik maak heel veel foto's. Ik heb een prachtige camera. En tijdens het vliegen stuur ik met mijn knieën en dan maak ik foto's van beneden. En die foto's plaatste ik altijd op Facebook. En daar kreeg ik zoveel likes op, dat het een goede reden werd om er een keer een boek van te maken, zodat nog veel meer mensen van die foto's konden genieten.

Dolf Jansen: Wat er in je tas zit, dat zie ik nu. Dit is het boek. Ik kan vliegen. Precies zo heet het.

Jeroen Komen: Precies.

Dolf Jansen: Met je knieën.

Jeroen Komen: Ik kan inderdaad met mijn knieën vliegen, dat zou een mooiere titel zijn geworden ondertussen. Het leuke ook van die foto's is dat er zoveel op te zien is vanuit de lucht, dat dat bijschriften verdient. En vaak ook pas nadat ik de foto gemaakt had. Ik ging googelen en op Wikipedia kijken wat ik nou eigenlijk gefotografeerd had, en daar heb ik dan hele leuke verhalen omheen kunnen schrijven. En dat is allemaal in dat boek terechtgekomen.

Dolf Jansen: Jeroen Komen, dankjewel. Ik kan vliegen. Prachtig. Wij draaien Bruce Springsteen.